همایشی که دو روز است ولی برای انجام آن گروه زیادی زحمت کشیده اند. دوستانی که فقط این دو روز را می آیند, شاید نتوانند به سختی برگزاری این همایش ها آن چنان که شاید و باید واقف شوند. بخصوص که ایشان فقط این دو روز را می بینند و از تدارک وسیعی که برای این همایش صورت گرفته است, خبر ندارند. به نظر من در عین این که برگزاری همایش سخت و طاقت فرساست ولی دشوار ترین بخش آن اعلام اسامی مقالات برگزیده است. استادانی که مقالاتشان به داوری رفته است و از این داوری سالم برنگشته اند بخصوص آنانکه توهم دانشمند بودن ذهن و مغزشان را آکنده است, سخت ترین برخوردها را می کنند. یکی از این بلند مرتبگان استاد که مقاله اش مردود اعلام شده است. سخت به پرو پای مسئولین همایش و اعضای هیات مدیره پیچیده است. از تلفن های مکرر به دبیر همایش گرفته تا همکاران هم دانشگاهی اش در هیات مدیره انجمن را تلویحا تهدید و سرزنش کردن.  به هر روی این هم از مراحل رشد علمی است که باید آن را بگذرانیم و امیدوارم جامعه علمی کشور به مرحله ای برسد که قدرت نقد شدن را در خود ببیند.

در هفته گذشته به همت دانشجویان کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی چنان انگیزه ای در من به وجود آمده بود که از روز چهار شنبه تا  جمعه را سخت مشغول مطالعه بودم.  از جمله خواندن کتابی را با شوق و شعف آغاز کردم, چون تصورم این بود که دیدگاه های جدیدی در حوزه مطالعات برنامه درسی را بیان می کند. پس از خواندن کتاب پی بردم که تاکنون کتابی به این شلختی و ولنگاری در عرصه علوم تربیتی نخوانده ام برای اولین بار بر آن شده ام به نقد کتابی بپردازم. کتاب با کمک یک موسسه پژوهشی در آموزش و پرورش به بازار آمده است. در واقع به عنوان کار پژوهشی عرضه شده است و بعد موسسه مذکور علاوه بر آن که هزینه پژوهش را داده است, به دلایلی که با خواندن کتاب معلوم می شود, حاضر به چاپ کتاب نشده است. دو فصل نخست کتاب را که خواندم, بسیار ناراحت و آزرده خاطر شده ام.فکر می کنم ای کاش نقد و بازبینی اندیشه ها و افکار در جامعه علمی کشور رونق می گرفت تا سره از ناسره و درست از نادرست تمیز داده می شد. خوب مدت زیادی است که ننوشته ام و نوشتن برایم کمی سخت شده است. فعلا این را بخوانید. تا گزارش همایش را انشاء الله در جای خود مفصل می نویسم.

نوشته شده توسط admin در ساعت October 21, 2008 7:05 AM

نظرخواهی

نظر شما چيست؟