خود من هم بنا بر آن شد که تجربه های خود را بنویسم و با بازخوانی شش سالی که وبلاگ دارم به جمع بندی تجربه هایم بپردازم. از همان موقع که نسبت به این موضوع حساس شدم. اتفاقات جالبی افتاد. از آن جمله:

• هفته پیش یکی از دوستان قدیمی من که سالهاست در قاره استرالیا زندگی می کند و اخیرا با وبلاگ من آشنا شده است, نوشته بود, وقتی که وبلاگ تو را می خوانم مثل این است که با تو حرف می زنم".

•  پنج شنبه هفته گذشته که به دعوت دکتر مهر محمدی به مناسبت سفر حج او به صرف شام دعوت شده بودم, یکی از همکاران آموزش و پرورش را دیدم و به او گفتم " مشتاق دیدار" به من گفت با این که شما را مدتی است ندیده ام , دلم برایتان تنگ نشده است, چون وبلاگ شما را می خوانم.

•  چهار شنبه مقاله سوسن شریعتی را می خواندم,  تحت عنوان "حریم ها می شکنند" به تحلیل تمایل افراد به دانستن پنهانی های دیگران پرداخته بود. ضمن آن در باره وبلاگ نویسان نوشته بود"تکنولوژی جدید کمک می کند که من اندرونی خود را تبدیل به سوژه عمومی کنم و به تعبیر جامعه شناسان " بدن انسان تبدیل به بدنه اجتماعی می شود"
• سوسن شریعتی معتقد است که وسایل مدرن ارتباط جمعی, از وب کم هایی که بر روی رایانه های خانگی نصب می شود تا توسط اینترنت , زندگی شخصی من در معرض دیدبینندگان مجازی قرار گیرد... تا مجلات زرد مثلا با 18مثلیون خوانده در سال 2005 یا وبلاگ های شخصی که طی آن خود را با دیگری در میان می گذاری  .. همگی نشان از این میل و کشش تعمیم یافته به دیدن و دیده شدن دارد
  
• اکنون دارم به کاوش در تجربه های خود می پردازم تا ببینم چنین است. شما هم تجربه ای مشابه دارید؟
  

نوشته شده توسط admin در ساعت February 2, 2008 5:23 PM

نظرخواهی